UITVAART VOOR EEN SMALLE BEURS

De familie dacht dat moeder een uitvaartverzekering had maar dit bleek niet zo te zijn. Moeder was plotseling overleden, ze hadden haar in bed gevonden. Moeder was op 78 jarige leeftijd overleden in haar slaap. Toen we samen aan tafel zaten om het afscheid te bespreken bleek al snel dat er beperkte middelen waren om de uitvaart vorm te geven. De kinderen zouden zelf allemaal iets bijdragen en we zouden ‘op de kleintjes’ letten.

Ik vertelde wat er zoal mogelijk was en de kinderen kozen voor het thuis opbaren en een afscheid aan huis. Moeder had niet zo’n grote kring meer om zich heen. Enkele ooms en tantes werden uitgenodigd voor het afscheid, een afscheid in kleine kring. Het werd een gezamenlijke familieaanpak, de jongste dochter maakte een bloemstukje, het oudste kleinkind bakte een appeltaart. Samen maakten we een kaart die werd geprint bij een copyshop; enkele kaarten werden per post verstuurd, de anderen werden rondgebracht bij buren en verzonden per email.

Het werd een bijzonder afscheid, na het gezamenlijk kopje koffie met appeltaart ging iedereen rond de kist zitten. De kinderen en kleinkinderen namen om de beurt het woord. Er werd een verhaal voorgelezen, een anekdote verteld en een kleinkind droeg een zelfgemaakt gedichtje voor. Er werd gelachen en er waren tranen. Na afloop van deze thuisbijeenkomst brachten de kinderen moeder naar het crematorium, de oudste zoon met zijn bestelbus met kist voorop. Buiten bij het crematorium namen de kinderen, staand rond de kist, met een symbolische handeling afscheid van hun moeder.

Het was een ongedwongen en ingetogen afscheid, waardevol en passend bij de familie en de smalle beurs.

In het nieuws